เธอต้องปกป้องหมู่บ้านงานปักที่แม่ทิ้งไว้ จึงยอมรับคำสัญญาแต่งกับเจ้าชายองค์ที่สาม ผู้ถูกลือว่าเฉื่อยชาและยังมีข่าวพัวพันกับสาวใช้ของเธอ ย้อนกลับไปสามปีก่อน ตอนที่เธอเพิ่งมีรักครั้งแรก เธอเลือกมอบใจให้ครูคนใหม่ในบ้านนี้อย่างเปิดเผย ไม่สนคำครหาใดๆ ทว่าความรักที่ยาวนานกลับได้เพียงความเมินเฉยและการตีตัวออกห่าง จนผู้คนในเมืองหลวงพากันหัวเราะเยาะว่าเธอ “ไร้ยางอาย” กระทั่งวันหนึ่ง เธอบังเอิญล่วงรู้ว่าเขาคือเจ้าชายองค์ที่สองของราชวงศ์ และที่เขาเข้ามาสอนในบ้านนี้ก็เพราะเขารักนางสนมของเธอ สุดท้ายสิ่งที่เธอทุ่มเททั้งหัวใจจึงกลายเป็นเรื่องให้หัวเราะ